Nice (2)

Na een week acclimatiseren in Nice was het dan eindelijk zover, de start van de IM.

Iets waar we al langere tijd naar toe hebben geleefd gaat dan nu echt gebeuren, en is helaas na een dag weer afgelopen.

In de dagen voor de wedstrijd ken ik weinig spanning, en kan ik mij goed focussen op wat gaat komen zonder echt de zenuwen te hebben. Gedegen voorbereidingen getroffen, de briefing meermaals gelezen en spullen voorbereid.

 

In de dagen voor de start wordt langzaam het parcours opgebouwd, het parc ferme waar zich straks 2500 fietsen moeten huisvesten is over de lengte van de boulevard uitgezet. De finish wordt er zo een welke ik alleen van de foto’s en filmpjes kende. Het expo center een waar walhalla voor iedere triatleet, zo een winkel bestaat er nog niet. Atleten die langzaam de stad bezetten met hun families. Strake lichamen op het strand en de boulevard, hardlopen of rustend van de zon genietend.

Grappig is te merken dat “wij” elkaar groeten als we elkaar passeren. Het is straks samen individueel de langen weg betreden.

IM Day Nice 24-06-2012

04:00 uur, de wekker gaat af. Als ontbijt heb ik mij voorgenomen om zo veel als kan te eten, wat brood, eieren en fruit. Dit ging er goed in, dat kan straks lekker verbranden.

Roger is om 04:45 bij ons en we gaan samen naar het Parc Ferme om de laatste dingen aan de fiets te prepareren. Wat eigenlijk niet meer is dan banden oppompen en de voeding op de fiets aanbrengen.

Nog 45 minuten tot de start en ik voel mij nog steeds relaxed, en heb er zin in. Laat dat schot maar komen. Afscheid nemen voor de komende minimaal 10 uur en in wetsuit naar de start lijn. Het water voelt goed en de temperatuur aangenaam.

Ik ga staan in het start vak met een eindtijd op 1:02 omdat ik rustig wil beginnen, achteraf niet heel handig omdat je midden in het gedrang komt te zitten.

Na het start signaal allemaal als gekken te water over de pijnlijke stenen. In de dagen ervoor vaak in zee gezwommen en voorzichtig te water om dat de stenen pijn doen aan je voeten. Beter is dus om erin te rennen, dan voel je niets!

Ik kan snel in mijn slag ritme komen, en vind aansluiting in een groep waar ik besluit in te blijven.

Na de landlap nog een rondje van 1,4 km te zwemmen. Uit het water neem ik even de tijd om het zoute water van mij af te douchen waar de meesten eigenlijk gewoon doorrennen. Mijn moto vandaag was; Goed voor jezelf zorgen en aan het eind over de finish komen.

Een rustig wissel dus, en ik wordt ook nog even royaal ingesmeerd met zonnebrand wat wil je nog meer!?

Snel op de fiets, en de tijdrit kan beginnen. Het aanloop deel is vlak en ik maak gelijk tempo en de benen voelen goed. Na een km of 20 links de bocht om en 500 meter 12%….oef dat valt even zwaar.

Toch proberen weer ritme te vinden. Voor mijn gevoel snel weer hersteld, en ik fiets stevig door, eigenlijk veel op de 54 plaat, ook wanneer we 4-6% klimmen.

Col d’ Ecre is de klim van de dag, en deze is dan ook even doorbijten. Ergens in mijn hoofd ook nog iets van genieten Guido, dus ik kijk af en toe wat rond.

Prachtige vergezichten en boven de kloof hangt een helikopter met camera, echt prachtig. Het is altijd in de bergen bijzonder om te kijken vanwaar je komt, en dat je in relatief korte tijd zoveel kunt klimmen.

Het enige keerpunt in het fietsparcours ziet zwart van de mensen die ons staan aan te moedigen, ik geniet van dit moment en rem iets af. Kippenvel all over, wat mooi is dit.

Een flink stuk vals plat volgt en daarna nog een korte klim om vervolgens te gaan dalen. Dit laatste heb ik op veler aanraden voor gefietst zodat ik ongeveer weet wat er komt. Achteraf is dit wel heel prettig geweest en blij dat we hier de tijd voor hebben genomen.

Ik reedt met een verzet 54/12, 54/11 was echter wel mooier geweest. Normaal rijd ik met een  krans van 23/11 deze heb ik voor Nice vervangen voor een 27/12. Voor een volgende keer volstaat een 25/11 beter.

 

De laatste ca 30km is relatief vlak en voert ons terug naar Nice, met een snelheid van rond de 40 kan ik lekker door trappen en voel ik mij fris….stiekem denk ik…is dit het!!

Op de promenade hebben zich inmiddels vele mensen verzameld en wordt je binnen gehaald als een held, wat een ervaring. Vlotte wissel en weer een dame die je insmeert met zonnebrand.

 

Loop tactiek was om de eerste ronde rustig te kijken hoe het ging, het voelde direct lekker en kon goed doorlopen. Misschien iets te hard gestart waardoor ik de laatste twee ronden in de problemen kwam, maar ja onervaren als ik ben;-(

Onderweg heel goede verzorging met van alles en nog wat. Verder zeer enthousiaste vrijwilligers, die je tot op het bot motiveren om door te gaan.

Iedere post wat drinken/eten of koelen om zo te kunnen blijven lopen.

Op het laatst was het echt zwaar maar wel een super ervaring.

Een echte IM finish stadion en een geweldig publiek, onvergetelijk en prachtig mooi.

Zwemmen: 58:17

Fietsen: 5:04:06

Hardlopen: 3:29:33

 

Eindtijd: 09:39:52

Ik wil iedereen die mij heeft bijgestaan in de periode voor en de triathlon heel erg bedanken zonder ieders steun en interesse is het beoefenen van deze sport een stuk lastiger.

 

In het bijzonder wil ik bedanken:

Mascha Spoor, die ervoor zorgt dat mijn schema’s kloppen en ik lichamelijk fit blijf

Krijn Haak en Thomas van den Hof, Voor de fietstrainingen op de zondagen (sorry dat het soms pijn doet)

Roger van Esch, hoofdsponsor, vriend en zeer gewaardeerd supporter van de dag in Nice bedankt dat je er bij was (die nachtclub die komt wel een keer).

 

Renee van Os, Mijn vriendin steun en toeverlaat zonder jouw steun en geduld is het doen van dit soort evenementen onmogelijk x.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>